Speciaal voor de Rotterdam Art Week presenteert Het Industriegebouw de dromerige pop-uptentoonstelling No Particular Order. Deze expo brengt een groep Rotterdamse kunstenaars samen zonder vooraf vastgelegde hiërarchie of thematische volgorde. De werken verschillen in materiaal, vorm en benadering, maar delen een vanzelfsprekende aanwezigheid naast elkaar. In plaats van een strak concept of lineair verhaal, ontstaat de samenhang in de ruimte zelf: in de manier waarop beelden, objecten en ideeën elkaar ontmoeten.
No Particular Order is verspreid over alle vijf de verdiepingen van HIG en nodigt uit om te kijken zonder vaste route of verwachting, en om verbanden te ontdekken die misschien pas ontstaan in het moment van kijken. Op woensdag 25 maart vindt tussen 16:00 en 18:00 uur de feestelijke opening plaats in de centrale hal van Het Industriegebouw. Proost met ons mee op de Rotterdam Art Week, ontmoet de kunstenaars en bekijk als eerste de tijdelijke tentoonstelling. De expo staat daarna van 26 maart tot en met 16 april en al die tijd kun je je laten verwonderen door de kunst van onder meer:
Rick Koren - Weet met eenvoudige, ogenschijnlijk bescheiden materialen een heel dromerige sfeer te creëren. Zijn werk balanceert tussen nuchterheid en poëzie, waardoor de beschouwer steeds schakelt tussen illusie en werkelijkheid, herkenning en vervreemding. Door gebruik van uiteenlopende materialen ontstaat telkens een object met een wonderlijke schoonheid en dichterlijke zeggingskracht.
Pim Top - Zijn werk nodigt de kijker uit om zich bewuster te worden van de manier waarop hij of zij de eigen werkelijkheid waarneemt, in relatie tot esthetische aannames en de verschillende soorten waarde die daaraan kunnen worden toegekend. In zijn recente collages voegt hij een tactiel element toe aan zijn grotendeels digitale werk door te werken met verschillende soorten (foto)papier. Je zou ze kunnen zien als een vorm van “minimaal maximalisme”.
Rabin Huissen - Zorgvuldig uitgevoerde rituelen, waarin hij zichzelf en anderen betrekt om momenten in de tijd vast te leggen, dat kenmerkt het werk van Rabin. Centraal staan het script, menselijk contact en natuurlijke invloeden zoals licht en wind. Met lichtgevoelig papier registreert hij fysieke, intieme ervaringen en verbindt zo zijn persoonlijke geschiedenis met die van anderen. De resultaten, van blauwdrukken en brieven tot sculpturale objecten in archiefdozen, worden later in de museale ruimte gepresenteerd als tastbare tijdlijnen.
Jochem Rotteveel - Met tape en plakfolie in uiteenlopende kleuren en afwerkingen onderzoekt Jochem Rotteveel binnen zelfopgelegde beperkingen de volle reikwijdte van zijn materiaal. Door lagen te stapelen, transparantie te benutten en folie te plooien of over hoeken te laten lopen, vervaagt hij de grens tussen twee- en driedimensionaliteit. In tijdelijke murals reageert hij bovendien op de ruimte zelf, waardoor hij vragen oproept over wat beeld is en wat drager — en zo onze manier van kijken bevraagt.
Jolanda Linssen - Laat zich in haar werk inspireren door de manier waarop mensen zich uitdrukken in gebaren, houdingen en blikken. In haar project Vriendje vertaalt ze deze menselijke elementen naar textielkunst. Kijkers kunnen in de vormen en uitdrukkingen van de stukken iets menselijks herkennen, waardoor een gevoel van verbondenheid ontstaat. Voor haar werk gebruikt ze vaak tweedehands kledingstukken, die ooit geliefd waren en in haar handen een nieuw leven krijgen. Voor grotere wandwerken werkt ze met vilt, dat ze verrijkt met borduurwerk om de stukken een warme en uitnodigende uitstraling te geven.
Serge Game - Zijn sculpturen verwijzen naar middeleeuwse reliekhouders, hermetische architectuur en mythische motieven. Ze bewegen tussen figuratie en abstractie. Na het snijden, lijmen en insnoeren worden de beelden in hars en pigment gedompeld, wat ze een steenachtig karakter geeft. Zo ontstaat binnen de serie Household Totems een reeks fantasmagorische, talismanachtige objecten die het alledaagse een vleug van het onwerkelijke meegeven.
Marie Bernard - Marie Bernard (Rotterdam, 2017) is het samenwerkingsverband van Masja van Deursen en Serge Game. Vanuit hun intuïtief opgebouwde papieren collages ontstaan gelaagde composities waarin imperfecties en overlappingen zichtbaar blijven. Deze worden vertaald naar driedimensionale multiplex werken en schilderijen op doek. Hun volledig handgemaakte praktijk benadrukt kleur en materialiteit als bron van een zintuiglijke ervaring.
