Sinds twee weken stijgen de schitterende pianoklanken weer langs het trappenhuis omhoog. Drie keer raden wie er terug is van een uitgebreide kerstvakantie en familiebezoek in Japan? Juist, het is software enigneer Yoshikuni Kato. Onder intimi – zoals zijn vaste lunchclubje op de tweede verdieping – staat hij simpelweg bekend als Yoshi. We zijn benieuwd hoe het hem bevalt in Rotterdam, wat voor apps hij maakt en waar hij zó ontzettend mooi muziek leerde maken en daarom is Yoshi in februari onze Catch of the Month.
- Welkom terug bij HIG Yoshi, je bent er een poos tussenuit geweest hè?
“Ja dat klopt, ik heb de feestdagen bij mijn familie in Japan gespendeerd en ben daar nog tot ver in januari gebleven, om ook wat tijd met mijn vrienden door te kunnen brengen. Kerst is niet zo groot in Japan, maar met oud en nieuw komt de hele familie bijeen, dus het is fijn om iedereen dan te zien. Ik probeer ieder jaar minstens één keer naar Japan te gaan. Oorsproinkelijk kom ik uit Shizuoka, een klein stadje twee uur ten westen van Tokyo, heel landelijk gelegen vlakbij mount Fuji.” - Wanneer en vooral ook waarom besloot jij naar Europa te migreren?
“Dat was in 2019. Na mijn studie ben ik eerst in Tokyo aan de slag gegaan, maar ik miste zo nu en dan wat diepgang. Ik ben vooral geïnteresseerd in de technische grondslagen van het programmeren en een baan die daarop aansloot bleek lastig te vinden. Daarbij vond ik het soms vreemd en lastig dat Japanse software developers vooral ideeën uitwisselen in het Japans, terwijl de voertaal in onze branche wereldwijd Engels is. Zo blijft hun bereik beperkt en dat vond ik persoonlijk zonde.
Ik besloot dus mijn horizon te verbreden! Eerst verhuisde ik voor een vaste baan naar Tsjechië en twee jaar later kwam ik als freelancer naar Amsterdam. Sindsdien gaat het heel lekker met mijn werk. Ik heb een aantal stabiele klanten van over de hele wereld. Zo werk ik voor een kunstenaar in New York aan een hele bijzondere app: Mi:nu:ti:ae. Kijk er maar eens naar, het is een soort anti-social medium!” - En tenslotte heb je nog één migratie doorgemaakt voor je bij HIG terechtkwam; die van Amsterdam naar Rotterdam?
“Inderdaad”, lacht Yoshi, “ik kwam al best vaak in Rotterdam, omdat ik van moderne en hedendaagse kunst houd en er hier veel kunstinstellingen en galeries zijn om te bezoeken. Het is ook lekker ruimtelijk, dat vind ik fijn. Toen afgelopen jaar mijn huurcontract afliep, besloot ik hierheen te verhuizen en zo kwam ik ook bij Het Industriegebouw terecht. Co-workingspaces zijn zo fijn, omdat je er geconcentreerd kunt werken, maar er ook nieuwe mensen kunt ontmoeten en onderdeel kunt worden van een community”. - Over de HIG-community gesproken, heb je hier al veel aansluiting gevonden?
“Ja, en op een heel andere manier dan in Amsterdam moet ik zeggen. De co-workingspace daar was heel internationaal, vol met expats die allemaal ver van huis waren. Ik maakte daar al snel leuke vrienden, maar onderling spraken we Engels, dus dat schoot niet echt op voor mijn integratie. Bij HIG zijn bijna al mijn collega-deskhuurders Nederlands. Op die manier wordt samen lunchen pas écht interessant”, lacht Yoshi. “Bij dezen wil ik dan ook heel graag Maxime, Pieter, Joline, Femke en Pauline bedanken. Zij hebben me zo geholpen met oefenen toen ik bijna op moest voor mijn Nederlands examen. Ik probeer namelijk mijn Nederlandse verblijfsvergunning te bemachtigen!”, vetrouwt Yoshi ons toe. Natuurlijk mis ik mijn familie en vrienden, maar met zulke mensen om je heen wordt het een stuk makkelijker. Daardoor voelt Nederland echt wel als thuis.” - Dat is fijn om te horen. Helpt de vleugel in onze Centrale Hal daar ook bij? Zo te horen leef je je daar regelmatig op uit.
“Absoluut. Ik speel niet professioneel, maar toch fijn om te horen dat het gewaardeerd wordt. Mijn moeder was pianoleraar, dus ik heb van mijn 5e tot mijn 18e les gehad. Ik ben klassiek geschoold en speel graag Chopin, maar een moderne Japanse componist die ik tof vind is Ryuichi Sakamoto. He’s a cool guy!”, zegt Yohsi. “Ik speel trouwens ook trompet, vooral jazz. Daar ben ik eigenlijk beter in, minder rigide. Nu speel ik vooral voor mezelf, maar ik zou het wel weer leuk vinden om in een band te spelen, dus als iemand tips heeft, dan houd ik me aanbevolen!” - Sinds je hier bent zul je wel een hoop vergelijken! Wat is het verschil dat je het meest opvalt tussen Nederland en Japan?
“Het uitzicht uit een treinraam kon niet anders zijn. Hier zijn geen bergen en geen aardbevingen. Nederlands staat vol met oude scheve huisjes, en die blijven ook gewoon behouden. Japan is echt heel bergachtig en er zijn om de haverklap aardbevingen, dus dat je een gammel gebouw zou laten staan is echt ondenkbaar! Maar misschien nog wel opvallender vind ik volwassenen die hagelslag eten. Dat ziet er voor mij echt uit als iets voor kinderen!”, lacht Yoshi smakelijk. - Wat neem je altijd mee van thuis als je weer naar Nederland vliegt?
“Goede kwaliteit Japanse rijst. Dat is voor mij echt een eerste levensbehoefte en lastig te vinden in Europa, zelfs bij de Japanse supermarkt in Amsterdam. Goede rijst geeft me levensenergie, zo voelt het echt. Ik eet het iedere dag!"
