Toen we je vorige maand kennis lieten maken met het vrolijke gezelschap van de New Producers Academy (NPA), realiseerden we ons ineens dat met hun komst de cozy corner naast de Zoom Room op de derde verdieping in een soort centrum voor beeld en geluid is veranderd. In de aangrenzende Unit huist namelijk niemand minder dan producent Jeffrey de Roode. En laat Jeffrey nou onlangs een must-watch voor de koude wintermaanden voor ons hebben gemaakt. Daarom stellen we deze maand ook hem graag aan je voor.
Het is inmiddels alweer een jaar of vier geleden dat Jeffrey bij Het Industriegebouw kwam ‘hokken’ bij een van zijn beste vrienden, digital designer Maarten Mieras. Ze werken niet samen, maar vinden het wel heerlijk om als twee zelfstandigen toch als een soort team hun ding te kunnen doen. Hun speels ingerichte kantoor is voor Jeffrey een goede uitvalsbasis, maar over het algemeen is hij ook een groot deel van zijn werktijd op pad. “Als ik hier wel ben, dan geniet ik daar echt van en naast werken maak ik dan graag een wandeling door de buurt om een broodje báhn mì te scoren bij mijn favo lunchspot: Boguette”.
Jeffrey: “Ik produceer films, en ik zeg specifiek produceren en niet maken, want in ons vak wordt de regisseur gezien als de maker, niet de producent.” Jeffrey lacht: “never mind, de filmwereld heeft een ingewikkelde lingo”. Hij vervolgt: “hierdoor weten mensen buiten de scene nooit goed wie nou precies wat doet. Ik ben dus niet de regisseur, schrijf ook geen scenario’s, maar ik speel, zwevend tussen inhoud en projectmanagement, wel een belangrijke rol in het realiseren van een productie. In mijn functie faciliteer je eigenlijk alles zodat de regisseur de film kan maken: je begeleidt de totstandkoming van de inhoud, gaat op zoek naar het geld om de film te schieten, zorgt dat iedereen op tijd is waar ze moeten zijn en regelt bij tijden zelfs dat er te eten is. Van het casten tot het draaien, overal ben je bij betrokken. Kortom: zonder producent, geen film!”
Dat Jeffrey inmiddels gewerkt heeft aan een heel aantal gerenommeerde films en series, had hij zich tien jaar geleden nog niet kunnen voorstellen: “Ik ben deze branche eigenlijk per ongeluk in gerold, helemaal autodidact. Tot tien jaar geleden werkte ik nog in een speelgoedwinkel. Dat vond ik heel tof en ik had er ook veel vrijheid door, wat ervoor zorgde dat ik ongelooflijk mooie reizen heb kunnen maken. Maar op een gegeven moment kreeg ik toch behoefte aan verdieping en toen ik na een tijdje reizen weer op Nederlandse bodem landde, ben ik gaan meekijken met een goede vriend die corporate films voor partijen regisseerde. Daar ben ik toen bij aangehaakt: heel leuk, maar het voelde soms ook wel wat leeg. Daarom ben ik me gaan toeleggen op het maken van documentaires”.
Waarom documentaires, vragen we Jeffrey. Zijn antwoord is simpel: “Bij commercials en bedrijfsfilms mist voor mij het inhoudelijke stuk en bij grote filmproducties werk je met zo’n groot team, dat weer te ver van het inhoudelijke af staat. In dit genre ben je vaak met een wat kleiner team, waardoor je automatisch heel dicht op de inhoud zit én nauw betrokken bent bij het hele maakproces. Over teams gesproken, ik ben natuurlijk zelfstandige, maar ik heb inmiddels wel echt een fijn netwerk opgebouwd. Zo werk ik veel samen met onze Rotterdamse trots: Mint Film. Met hen heb ik ook aan mijn trots van dit moment gewerkt: de achtdelige serie Fortuyn: On-Hollands.”
We zijn zo benieuwd hoe je zo’n filmproject aanvliegt! Jeffrey: “Meestal komt de maker met het idee. Persoonlijk vind ik het belangrijk dat ik een klik heb met het verhaal, zoals met de film waar ik het afgelopen jaar aan gewerkt heb over Rapper Feis. Op die manier probeer je met liefde iets van waarde te maken. Goed, het idee vertalen we dan als team naar een two-pager, waarmee ik vervolgens naar fondsen stap voor budget. Als dat is toegekend ga je een filmplan ontwikkelen. Dat is natuurlijk niet iets wat binnen een week gepiept is; soms verschijnt een productie pas vijf jaar na het eerste idee op het grote doek. Daarom gaan de meeste documentaires ook niet over actualiteiten, die urgentie moet je echt loslaten.”, legt Jeffrey uit. “Eigenlijk kun je een documentaire juist zien als de verdieping van die grote thema’s. En dat daar wat tijd overheen gaat is logisch: om ergens op te kunnen reflecteren moet je eerst afstand nemen, zo werkt het met alles.”
“Soms lopen de omstandigheden ook wel eens spontaan samen”, zegt Jeffrey, “dat was het geval bij Fortuyn: On-Hollands. De release daarvan was heel toevallig vlak voor de landelijke verkiezingen, dat gelukje hadden we van tevoren echt niet kunnen voorzien.”
“Thuis kijk ik eigenlijk niet zo veel tv”, besluit hij lachend, “omdat ik nooit kan stoppen er met een werkbril naar te kijken. Dat is natuurlijk niet zo gezellig. Als ik dus wat kijk, dan is het vaak iets heel luchtigs op Netflix. Daarnaast sport ik in m’n vrije tijd graag, ga ik wandelen met mijn hond Milly en fotografeer ik analoog. Op die manier ben ik toch weer bezig met beeld. Reizen is ook nog altijd een grote passie, al ga ik wel minder ver weg sinds mijn vriendin en ik een kleintje hebben. Dat vind ik niet erg, dat past gewoon helemaal bij wie ik nu ben.”
Fortuyn: On-Hollands is te zien op NPO Start, dus heb je ‘m nog niet gekeken, ga er dan deze januari goed voor zitten. Het is geen lichte kost, maar wel een must-see; helemaal voor Rotterdammers en met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht, toch ook weer actueel.
