Met de koffiebonen nog in de hand treft HIG-huisfotograaf Michèle Margot hem lichtelijk overrompeld aan in de Ruud Lubbers-keuken op de tweede verdieping. Een fotograaf die op de foto moet, dat is altijd even slikken. Toch staat hij er net zo puik op als de mensen die hij zelf vastlegt op beeld. Fijn, want we willen fotograaf Martijn van Leeuwen deze maand graag aan z’n medehuurders voorstellen.
“Zelfportretten doe ik al bijna niet, laat staan dat ik voor iemands camera sta”, zegt Martijn een tikje verlegen. “Toch is het wel leuk om me ook eens aan die andere kant te begeven.” Hij is een relatief nieuw gezicht in de HIG-community en baant zich een weg door de keukenkastjes. “Ik ben zowel zakelijk als privé net verhuisd, dus het is overal nog een beetje settelen, maar dat gaat helemaal goedkomen”, claimt hij met een stralende lach.
Oorspronkelijk komt Martijn uit Maasland; een dorpje van zo’n 6- à 7.000 inwoners net boven Maassluis. Daar woonde hij zijn hele jeugd, tot ver in zijn studie Bouwkunde aan de TU Delft. Pas rond zijn 24ste, toen hij bezig was aan zijn master Architecture & Dwelling, verkaste hij met vrienden naar Rotterdam. “Sinds die tijd heb ik echt een heel leuk netwerk weten op te bouwen hier in de stad. Privé, maar ook zakelijk. Zo ben ik bijvoorbeeld aangesloten bij het netwerk van MKB RoRerdam-Rijnmond en doe voor hun ook alle campagne- en eventfotografie.”
Hold up, je deed een studie Bouwkunde? Was je überhaupt van plan om fotograaf te worden?
Martijn lacht: “Nee, niet per sé, maar toch zat het er stiekem al vroeg in! Toen ik klein was wilde ik niets liever dan politieagent worden. In een van mijn kinderalbums zie je me als zesjarige verkleed als politieman rondlopen op Koninginnedag. En wat had ik in mijn hand? Een cameraatje! Volgens mijn ouders klikte ik daarmee lustig in het rond; blijkbaar zat ik toen al in de eventfotografie”, zegt hij met een knipoog. “De jongensdroom van de politie maakte plaats voor een serieuzere ambitie: architect! Mijn opa had een eigen bureau en bouwde veel toffe dingen. Op een dag zei hij tegen me: Martijn, als jij nou bouwkunde gaat studeren kun je mijn bedrijf overnemen. Hij nam me in de vakanties mee op projectbezoek en enthousiasmeerde me zo dat ik me uiteindelijk aanmeldde op de TU Delft.”
En daar rondde je niet alleen je bachelor, maar ook je master af en toch werd je fotograaf in plaats van architect! Hoe zit dat?
“Na mijn studie ging ik aan de slag bij architectenbureau Kokon – fun fact: dat is het bureau waar HIG-ontwerper Willem van Tijen de oprichter van was – en dat deed ik vier dagen per week, zodat ik daarnaast ook nog wat kon doen met mijn uit de hand gelopen hobby, fotograferen. Op een gegeven moment kwam ik op een punt waarop ik moest gaan kiezen tussen ‘nee’ verkopen tegen potentiële fotografie-opdrachten of mijn carrière een andere kant opsturen. En omdat ik op kantoor niet helemaal mijn draai kon vinden in de 9-to-5-cultuur, heb ik toen een vrij rigoureuze beslissing gemaakt. Mensen zeiden tegen me: joh Martijn, je kunt altijd nog terug! Maar dat is dus eigenlijk nooit mijn intentie geweest. Ik heb ook nooit meer achteromgekeken”, lacht hij smakelijk.
Hoe werd fotografie van hobby ineens een serieus carrière-pad voor jou?
Martijn antwoordt: “Fotografie had altijd al mijn fascinatie en speelde mijn hele leven lang al een prominente rol. Ik weet nog heel goed dat ik bij de eindmusical van de basisschool iemand zag rondlopen met een professionele camera en dacht: wow, dát is leuk, dan mag je ergens heel de avond bij zijn en ook nog eens foto’s maken! Dat was het moment dat ik besloot te gaan sparen voor mijn eerste spiegelreflex. Ik was veertien toen het zover was, en ik direct klikte me een weg door Maasland. Van landschappen tot de lokale kinderboerderij, ik legde alles vast en zette mijn resultaten op Facebook. Hét platform in die tijd.”
We voelen een gamechanger aankomen?
Martijn: “Ja dat klopt eigenlijk wel! Of je het nou leuk vindt of niet, in zo’n klein dorp weet iedereen waar je je mee bezig houdt. Zo werd ik eerst gevraagd om het jaarlijkse dorpsfeest vast te leggen en vervolgens ook ingezet als eventfotograaf voor het lokale HomeTown Festival. Dat werd georganiseerd door een groep vrienden uit Maasland, waaronder dorpsgenoot Wim van der Burgh van PixelX. Hij spotte me en zei: ik heb een videobureau; kom anders eens langs. En dat deed ik; waarna ik me op zijn advies inschreef als fotograaf bij de Kamer van Koophandel. Dit was 2017 en tot op de dag van vandaag werk ik met hen samen. Sterker nog, zij zijn de reden dat ik Het Industriegebouw heb leren kennen en hier een desk ben gaan huren. Met recht een gamechanger dus.”
Kun je ons eens meenemen in een gemiddelde werkweek?
“Druk”, lacht Martijn. “mijn weken zijn druk en nooit hetzelfde. Ik rijd van hot naar her, van technofeest naar presentatie, van campagneshoot naar bedrijfsevent, en dat dan door heel Nederland. Negen tot vijf is er niet meer bij, en daar ben ik nog altijd blij om!”, vertelt Martijn opgewekt. “Festivals en grote evenementen vind ik zelf het tofst om mee te maken: de sfeer, de combinatie van show, spektakel en licht, geweldig! Afgelopen jaar maakte ik voor het eerst onderdeel uit van het fotografieteam van SAIL Amsterdam; dat was een te gekke ervaring waarin alles samenkwam wat ik de afgelopen jaren geleerd heb: heel snel schakelen, flexibel zijn en mijn marketingvisie loslaten op de beelden die ik schiet. Daarnaast heb ik de afgelopen tijd onder meer werk gemaakt voor de HANOS, de Haagse Hogeschool, verschillende fes$vals en ook voor allerlei corporates en hun evenementen.”
Iedere fotograaf heeft zo zijn signatuur, hoe zou je die van jou omschrijven?
“Oef, signatuur… Ik denk dat mijn USP in elk geval is dat ik heel wendbaar ben, zowel qua planning als wat betreft visie. Ik kan ook goed met je meedenken als het gaat om inzetbaarheid van de beelden.” Martijn vervolgt: “Verder denk ik dat ik helder, overzichtelijk beeld maak en dat ik me stiekem toch ook altijd laat beïnvloeden door architectuur en lijnenspel. Het is de compositie waar ik onbewust altijd mee speel. Echt, waar ik ook voor schiet, ik zie dat zelf altijd terug.”
Als je niet bij HIG bent, waar vinden we je dan?
“Ik hang eigenlijk nog best veel rond in de buurt van mijn oude huis. In de zomer bij De Tuin, aan de Kralingse Plas. Dat is een heerlijke plek, zo aan het water. In dit seizoen kom ik vaker bij Vicini, de pizzeria daar vlakbij, aan de Kortekade. Later op de avond ga ik graag naar Ferry”, besluit Martijn, “want ik houd erg van dansen!”
Kletsen, dansen, samenwerken of gewoon mooie foto’s nodig? Je vindt Martijn in onze co-workingspace, helemaal klaar om je te ontmoeten.
