Een gulle lach buldert over het zonovergoten terras van by Jarmusch waar we ons relatief nieuwe community-lid Piet Schmeits treffen. In oktober verhuisde hij samen met Bouwdirigent Paulien naar HIG en sindsdien maken zij beide onderdeel uit van de co-workingspace op de tweede verdieping. “Een warm bad vol interessante mensen”, aldus gesprekskunstenaar Piet.
Gesprekskunstenaar, wat moeten we ons daarbij voorstellen? Piet legt uit: “Ik help mensen beter met elkaar te leren praten, veelal in de publieke sector, maar ook in de zorg. Klinkt gek, maar is eigenlijk heel logisch, want een goed gesprek voeren is echt een kunst. Dat geldt uiteraard voor privéconversaties, maar ook in werkverband kan men nog veel leren. Mensen denken vaak dat ze elkaar aardig moeten vinden of het altijd met elkaar eens moeten zijn om goed te kunnen samenwerken, maar dat hoeft helemaal niet. Wat je wel nodig hebt: de openheid om het te proberen.”
Piet refereert aan een recente casus, waarin hij onderzoekers van de Inspectie Belastingen, Toeslagen en Douane heeft begeleid bij het spreken van de ernstig gedupeerden van de toeslagenaffaire: hierin was het voor de onderzoekers lastig om neutraal met mensen te praten, omdat ze ze door de aard van het gesprek al in een bepaalde rol zagen; namelijk die van slachtoffer. Je moet je altijd bedenken dat die rol maar een deel van hun identiteit is, want ze zijn nog veel meer. Het zijn mensen die dingen kunnen en dingen voelen en in dit geval ook nog eens een ervaringsexperts. Als je ze zo benadert, in plaats van als slachtoffer, dan kun je ze niet alleen helpen om ze in hun eigen kracht te zetten, maar ook omdraaien hoe jij en anderen hen zien. Grappig genoeg verandert dan ook meteen je eigen rol ten opzichte van hen en met die insteek kun je ineens heel andere gesprekken voeren.”
Wat in Piets ogen in iedere conversatie belangrijk is, is nieuwsgierig zijn naar de behoeften en belangen van álle gesprekspartners. Het is heel menselijk om jezelf voorop te stellen, of de meest dominante gesprekspartner, maar daarmee kom je niet verder.”
Piet komt – surprise, surprise, want dat hoor je totaal niet aan hem – uit Maastricht, woont op het Noordereiland en werkt vanuit HIG voor opdrachtgevers door heel Nederland, zoals het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis in Amsterdam en Bevolkingsonderzoek Nederland in Utrecht. Soms verbindt hij zich enkele maanden aan een klant, soms begeleid hij een losse sessie. Sinds hij elf jaar geleden is gaan freelancen ontwikkelt zijn carrière zich nog iedere dag. “Dat gaat niet vanzelf hoor”, zegt Piet, “het is hard werken om te kunnen werken”. Maar leuk vindt hij het wel: “Misschien dat de volgende stap is om mezelf voor iets langere tijd aan een organisatie te verbinden, omdat ik voor mijn gevoel vaak een passant ben en het me work-wise interessant lijkt om ook eens alle sh*t mee te maken”, lacht hij. “Ik wil de grind voelen…”
Piet heeft een fijne samenwerking met een groepje ambtenaren en ontwerpers in Stichting Tussenruimte; daaruit komt veel van zijn werk. Nu hij lid is van de HIG-community ziet hij hier ook al interessante linkjes. Zo las hij een poosje terug een stuk over Floor Borgonjen in de Monthly Dispatch en sprak haar naar aanleiding van dat artikel aan in de Maaskantine. Piet: “Zo leuk, een voorbeeld van een klassiek koffieapparaat-gesprek dat mogelijk uitmondt in een samenwerking. We zijn de opties nu aan het onderzoeken”.
Dat Piet van praten houdt lijkt ons overduidelijk. Vooral voor een mooie dialoog is hij altijd in. Schroom dus vooral niet om je voor te stellen als je in Het Industriegebouw bent, wie weet wat voor moois daaruit ontstaat.
