In hun tienertijd leerden Maurice Sibrandi en Peter de Jong elkaar kennen als twee fanatieke gamers. Veertig jaar later zijn ze elkaar én hun grootste hobby nog altijd niet zat. Sterker nog, de twee hebben er hun hele carrière op gebouwd. Met een zweem van nostalgie blikken de mannen terug op wat ze zelf “een mooie reis” noemen: van puberale gamenerds tot eindbazen van hun eigen bedrijf. En wie weet wat de toekomst nog voor hen in petto heeft?
In veertig jaar kan er een hoop gebeuren in een mensenleven en dat is ook zeker het geval bij Maurice en Peter. De meest impactvolle veranderingen vonden echter stuk voor stuk plaats in de afgelopen vijf jaar. Ten eerste verkochten ze hun eigen game-developmentbedrijf Codeglue aan het grotere Canadese concern Behaviour Interactive en daarnaast verhuisden ze naar een meer dan twee keer zo groot kantoor binnen Het Industriegebouw, waar zelfs nog ruimte is voor groei…
“Ik ken deze jongen hier – een knikje naar Maurice – al vanaf mijn dertiende”, zegt Peter vrolijk, “en dat is dus al meer dan 40 jaar! We gingen samen naar school, studeerden allebei elektrotechniek aan de Hogeschool Rotterdam en hebben daarna ook altijd bijna een op een dezelfde banen gehad. Geinig hè, we werden gewoon overal samen aangenomen, als een soort duo.”
Maurice: “Toen we elkaar ontmoetten waren we allebei nogal fanatieke gamenerds. We hadden veel plezier in het uitwisselen van computerspellen en daar dan weer ervaringen over uitwisselen. Heel lang bleef dat onze puur en alleen een hobby, want in tegenstelling tot nu was er nog geen enkele game-opleiding in Nederland. Maar toen er een minor op ons pad kwam waarin we computer-hardware leerden maken die je met software kon besturen vonden we dat wel heel interessant. Dat technisch programmeren lag ons wel.”
Peter vult aan: “En pas we een afstudeerstage konden gaan lopen bij een klein multimediabedrijf dat videogames ontwikkelde voor een device van Phillips, toen viel bij ons het kwartje… hier kon je dus je beroep van maken! Je begrijpt, we waren over the moon. Die ontdekking was echt een droom die werkelijkheid werd voor ons. Daarom bleven we er ook nog een paar jaar hangen, een tijd waarin we echt mooie games hebben kunnen ontwikkelen. Jammer genoeg hield het device op te bestaan, dus moesten we op zoek naar iets anders en zo maakten we een klein tussenstopje in de IT-sector.”
Maurice knikt: “Het aanbod was erg verleidelijk, met een mooi salaris, een auto, laptop en mobiele telefoon van de zaak. Echt, we werden heel erg verwend. Maar we kwamen uit een creatieve industrie waar veel werd samengewerkt in kleine, leuke teams, dus dit was wel echt heel wat anders. Na een jaar of drie moesten we toch ook wel aan onszelf toegeven dat in pak naar een verzekeringsbedrijf toe gaan niet eens in de buurt van onze passie kwam.”
“We hebben het geprobeerd, maar het is niet goed bevallen”, vult Peter lachend aan, “zo’n nummer op je hoofd, dat hielden Maurice, noch ik erg lang vol. We misten simpelweg de creativiteit en de connectie. “Games waren altijd al een groot onderdeel van ons leven en om daar helemaal los van te raken voelde gewoon niet goed”.
Maurice: “Dat was in het jaar 2000, een tijd waarin er in Nederland eigenlijk nog amper bedrijven waren die zich hierop richtten, maar wél het moment dat de mobiele telefoons in opmars waren en apparaten voor het eerst van kleurenschermpjes voorzien werden. Dus daar gingen we, terug naar de gamesindustrie, maar deze keer als ondernemers. Dat was het begin van Codeglue.”
“Als twee veredelde programmeurs die hun eerste stappen zetten in het ondernemerschap, ontwikkelden we spelletjes die mensen konden downloaden en op hun telefoons konden spelen”, zegt Peter. “Al vrij snel hadden we een kantoortje bij een marketingbureau waarvoor wij wat technische hand-en-spandiensten deden in ruil voor een lage huur. Dat was leuk zolang we nog geen personeel hadden, maar zodra de stagiairs zich begonnen aan te dienen moesten we op eigen benen leren staan.”
Op de vraag of het daarna hard ging, zegt Maurice: “Dat viel best mee! Ik zou ons willen typeren als voorzichtige ondernemers. We zijn stukje bij beetje gegroeid, met voorzichtige stapjes. Eerst een paar stagiairs, toen een medewerker erbij en na zo’n tien jaar waren we met zo’n tien man.”
Peter: “Daar bleven we op hangen, wellicht een beetje bang wat er zou gebeuren als we de twintig zouden halen… dan komen er namelijk weer hele andere krachten vrij. Met tien man heb je nog een platte organisatie en met z’n twintigen ben je als eigenaar opeens ook manager. Maar goed, mensen vonden het fijn om bij ons te werken en omdat ze na een poosje toch ook wat meer verantwoordelijkheid en kansen wilden, besloten we in 2018 toch voor doorgroei te gaan. Op die manier konden er verschillende lagen in de organisatie ontstaan en kregen werknemers de mogelijkheid om promotie te maken”.
Maurice grinnikt: “En je hoort het vast nooit iemand zeggen, maar toen kwam gelukkig Covid. Een gouden tijd voor de game-industrie en voor ons de ideale kans om die stap te wagen naar een team van meer dan dertig man. Iedereen was thuis en verveelde zich; games waren de ideale uitvlucht. Daarom is er in die jaren gigantisch veel geïnvesteerd in de sector. Een overinvestering, zo bleek later, want Covid ging voorbij en mensen pakten hun normale levens weer op. Veel bedrijven hebben daarom een enorme aderlating moeten doen om gezond te blijven, maar dat geldt gelukkig niet voor ons. Wij zijn ook in de krimpende markt redelijk stabiel gebleven. ”
Peter: “Dat komt natuurlijk mede door wat er de afgelopen paar jaar gebeurd is: Codeglue is overgenomen door het Canadese Behaviour Interactive. Tijdens Covid bereikten we een schaal waarop we ineens op de radar van internationale bedrijven kwamen. Daarnaast won Codeglue de Dutch Game Award, voor de beste gamestudio van Nederland. Behaviour, een bedrijf met meer dan 1000 werknemers en kantoren in Toronto en Seattle, was op dat moment aan het scouten naar een kantoor buiten het Amerikaanse continent. Zodoende waren zij één van de bedrijven die ons benaderde voor een gesprek.”
Maurice: “En dat gesprek smaakte naar meer: onze geschiedenissen leken op elkaar en het klikte goed. Daarnaast leek het erop dat het na die gouden tijd best wel eens een moeilijke tijd voor de industrie zou kunnen worden, dus leek het ons een goed idee om op de voorstellen in te gaan. Zo gingen we verder als Behaviour Rotterdam, met een groter team en een bijpassend kantoor. Hadden we dat niet gedaan, dan hadden we het denk ik wel overleefd, maar hadden we ook met Het Industriegebouw om de tafel moeten gaan zitten voor een nieuwe bedrijfsruimte, alleen dan een kleinere.”
Peter: “De timing was perfect! In al onze voorzichtigheid hebben we toch op het juiste moment de juiste knoop doorgehakt. En het leuke is: we doen nog steeds wat we altijd doen, maar dan met een groter speelveld.”
En wat dat precies vertelt Maurice: “Behaviour maakt en onderhoudt games voor klanten zoals Ubisoft en Microsoft, detacheert engineers én ontwikkelt ook eigen games, zoals het populaire Dead by Daylight. Onze Rotterdamse vestiging is een heel technische studio. We hebben wel 3D-artists, een narrative designer en game designers, maar het overgrote deel is toch echt engineer. Het grappige is dat die twee werelden in de meeste branches niet eens bij elkaar in de buurt komen. Je hebt dus goede processen nodig om de communicatie binnen de projectteams soepel te laten lopen, maar omdat je samen aan iets heel tofs werkt staan de neuzen eigenlijk automatisch dezelfde kant op.”
Peter: “Ja en onze medewerkers zijn veelal jong én leergierig. We krijgen ook veel stagiaires van game-opleidingen in Breda en België, dat houdt de boel lekker fris. En het allerleukst vinden we dat de mensen die bij ons afzwaaiden daarna heel goed terecht zijn gekomen op internationale schaal. Dat maakt ons echt trots, want naast dat we het ze heel erg gunnen, het toont aan dat wij goede opleiders zijn. Daarnaast zijn er door de overname bij onszelf nu ook meer carrièremogelijkheden.”
Maurice haakt in: “Ons nieuwe kantoor past daar ook heel goed bij. Voorheen hadden we altijd de filosofie dat we om de vijf jaar naar een nieuwe plek wilden verkassen. Daar zitten we nu ruim overheen, maar de drang is er nog niet. Sterker nog, we wilden heel graag in Het Industriegebouw blijven, maar moesten wel groter groeien. We zijn heel blij dat dat gelukt is, want nu hebben we genoeg ruimte om je te kunnen terugtrekken als je een focus nodig hebt, maar ook voor een projectteam om samen te komen. Er is nog een heel stuk kantoor dat klaarstaat voor het moment dat we weer uit gaan breiden, er kunnen nog makkelijk 35 mensen bij.”
Peter: “Ondanks dat we nu onderdeel zijn van een groter concern vormen we hier een hecht team. We lunchen met z’n allen, organiseren vaak tasting-events en spelletjesmiddagen en we gaan regelmatig op teamuitje. Er zit ook een Behaviour-vestiging in Engeland, daar gaan we nu wat nauwer mee samenwerken, maar wij zijn de eerste vestiging op het Europese vasteland en dat is best heel wat. Hoe de toekomst zich gaat ontvouwen weten we nog niet, dat spel gaan we spelen”, besluit hij.
Tip van HIG
Wil je zelf eens een game van Maurice en Peter spelen? Dan raden ze je Ibb en Obb
aan, een puzzelplatform voor twee spelers dat ze in 2013 hebben ontwikkeld samen met een goede vriend. “Nog altijd een topspel”, aldus Peter.
